Πρόκειται για μια από τις ιστορίες των Ελλήνων μεταναστών πρώτης γενιάς στην Αυστραλία.

Είναι η 13χρονη Αθανασία Μήτσικα από την Αλεξανδρούπολη, σύμφωνα με το neoskosmos.

«Έφθασα στην Αυστραλία ως μετανάστρια το 1963, μόλις 13 ετών, στην πιο δύσκολη εφηβική ηλικία, χωρίς γνώση Αγγλικής γλώσσας και καμιά ιδέα γι’ αυτήν την τόσο μακρινή, διαφορετική και μυστηριώδη χώρα».

«Η ζωή στο σχολείο ήταν δύσκολη, αλλά ο ρατσισμός και η κοροϊδία που συνάντησα από τους μαθητές και τους δασκάλους ήταν ανυπόφορη. Μετά από χρόνια, όμως, με την απεριόριστη αγάπη και υποστήριξη της μητέρας μου, κατέληξα να αγαπήσω αυτήν την πανέμορφη χώρα και να την κάνω πατρίδα μου».

«Κανείς δεν ήθελε να καθίσει ή να παίξει μαζί μου. Η διασκέδαση και η χαρά τους ήταν να με βάζουν στον τοίχο και μετά να πετούν την μπάλα δυνατά στο στομάχι μου, για να δουν ποιος θα με χτυπήσει και θα με πονέσει περισσότερο. […] Θυμάμαι μια κοπέλα που με φώναζε WOG και μου έλεγε να πάω πίσω στη χώρα απ’ την οποία ήρθα…».

Οι σπουδές της, η γνωριμία της με τον άνδρα της ζωής της, τον Νικ Γκράντε τον Ιταλό και ο γάμος τους, τα παιδιά τους, η εγγονή τους, οι επιχειρήσεις τους, τα βάσανα της καθημερινότητας και τα όνειρά της. Όλα σαν ταινία.